Dette biletet er meir slik eg minnest denne dagen.

Den grøne streken er ikkje ein sensorfeil, men ein LIDAR tilhøyrande den fransktyske forskningsstasjonen AWIPEV. Laseren vert brukt til å forska på partiklar i atmosfæren. Nett rundt vintersolkverv er det ikkje stor skilnad på daglengda, korkje på Svalbard eller på Stord. No er det tydelig blått, men framleis er dei ljosaste stjernene synlige i sør. Det vert merkbart ljosare kvar dag no, og særlig når det har vore overskya nokre dagar og det så klarnar ein dag vert skilnaden stor. (Ny-Ålesund er ei lita og mørk bygd, så ulikt t. d. Stord og Oslo er det mørkare når det er overskya om natta, sidan det knapt er noko bakkeljos å reflektera frå skyene.)

Dei siste bileta eg har av daggry på Svalbard er desse drygt vekegamle frå Longyearbyen.

No er eg på fastlandet og får ikkje med meg resten, men det er visst stusseleg vêr i nord for tida, med regn og vind og snøras. Nesten like greit å vera i den delen av landet det er kaldt.

Det er meldt litt snødryss rett over nyåret, men også vind som flyttar snøen til havs straks etter. Det klør i gasstomlane og folk køyrer litt snøskuter no, men meir på faen enn på snø.

Vår vakre antenne nærmar seg pensjonsalder. Mekanikken er gamal og teknologien har gått vidare, og det er på tide å laga eit nytt og betre observatorium. Kongen i statståd har sagt amen, og alle hjarter ventar på revidert statsbudsjett. Det er mange fleire vedtak å gjera og brev å senda før spaden går i jorda, men no er det omsider avgjort at det skal spaast.

Førebels er det ganske mørkt her midt på dagen, så det er ikkje så dumt å få det ljosare sjølv om det kan vera stas med nordljos til føremiddasmaten.

Mange forfattarar meiner dette er noko ein bør unngå, særleg viss fallhøgda ikkje er vesentleg mindre enn kroppslengde eller underlaget er mindre gjestmildt enn isopor og skumgummi. Dersom ein har jobb der oppgåvene kan inkludera t.d. å klatra i antenner eller master bør ein kanskje læra seg korrekt bruk av sele og tau slik at fall vert korte og ukvestande.

Så Kings Bay, Norsk Polarinstitutt og Statens kartverk slo sine pjalter saman og tinga instruktør frå fastlandet. Så lærte me artige ting som å ta på sele, bruk av sikringstau og falldempar, å klatra opp og ned, å heisa kvarandre opp og ned master og mørke sjakter. Innandørs velopplyst klatrevegg er artig nok, men det er litt meir interessant å gå ut døra og klyva ned hol i golvet på eit gamalt renseverk for steinkol og opp i ei antennemast når brisen er frisk og kald, og det blir litt meir interessant å øva på å heisa folk opp og ned antennemaster som står ute i vinden og opp og ned sjakter inne på nedlagte industribygg.

Det er kåbbåifest i bygda i kveld, og det er eit glimrande høve til å gjera som eg gjorde til stor jubel på julebordet til UNIS i 2009. Då tok eg mesteparten av skjegget, men lot ei stripe stå under nasa til neste morgon. Eg skal prøva det same i kveld.

Ein halvtime til baren opnar. Rikeleg tid til å aka seg bort til Fjøset og rota gjennom kostymelageret.

PS.

Ein av husreglane i baren er at det er ikkje lov å fotografera etter klokka 22.00.

DS.

1. Vent på måneskin.
2. Vent på godvêr.
3. Kle på seg ull og doble bukser. Finn fram børse. Gå ut. Fotografer.
4. Komponer kort i nettbutikk. Bestill ekspressproduksjon og -levering.
5. Vent fem virkedagar. Få epost om at no er korta trykt og lagt i postkasse.
6. Rekn ut at det kan henda korta kjem med sundagsflyet til Longyearbyen. I så fall kjem dei med måndagsflyet til Ny-Ålesund. Det kan henda det er tilstrekkeleg at dei kjem med fastlandsflyet på måndag, men det krev at posten til Ny-Ålesund er ferdig sortert og ikkje må innom postkontoret i Longyearbyen. Viss det ikkje går må korta venta til fredagsflyet, dvs. 23. desember.
7. Sett av 2. juledag til julekortskriving.
8. Postlegg. Anslå levering litt utpå nyåret.